chapter-bullet-o chapter-bullet-ob chapter-bullet chapter-bullet-b archive-arrow-down chapter-arrow content-link content-pic email facebook filter-arrow-down filter-arrow-up hamburger link listitem-arrow more-arrow-right print reveal-arrow-left reveal-arrow-right reveal-times search-arrow search times-filter twitter instagram view-grid view-list

Zomer Film College 2021


22 > 28 augustus 2021

De Cinema

Maarschalk Gerardstraat 4, 2000 Antwerpen

Contacteer Cinea

India Song (Marguerite Duras, 1975)

[ENGLISH VERSION BELOW]

Stip alvast 22 tot 28 augustus aan in je agenda, want dan verwachten we je opnieuw in Antwerpen voor het Zomerfilmcollege, dat dit jaar zijn 50e verjaardag viert! 7 dagen lang duiken we onder in twee filmhistorische thema’s, aan de hand van een 15-tal lezingen en zo’n 20 filmvertoningen.

Filmmakers hebben duizenden geheimen, het ZOMERFILMCOLLEGE leert je ze kennen!

Out 1 (Jacques Rivette, 1971)

CINEMA ON FIRE: THE IMPURE FILMS OF MARGUERITE DURAS AND JACQUES RIVETTE

Het belangrijkste werk van Marguerite Duras en Jacques Rivette zit gekneld tussen twee momenten in de Franse filmgeschiedenis die wereldwijd navolging kregen: de nouvelle vague van de jaren 1960 enerzijds, en de cinéma du look van de jaren 1980 anderzijds. Het oeuvre van Duras en Rivette uit de jaren 1970 vormt daardoor een heel apart en weinig verkend hoofdstuk uit de (Franse) filmgeschiedenis. Hun beider werk werd gekenmerkt door een paradox die typisch is voor de periode: hun films wilden kunst zijn en tegelijk ook anti-kunst (anti-establishment, anti-bourgeois).  ZFC 2021 breekt een lans voor de uiterst vernieuwende manier waarop beide cineasten de erfenis van hun voorgangers herdachten, opnieuw vorm gaven en ook volkomen nieuwe ideeën omtrent de symbiose tussen literatuur, theater en cinema aanbrachten, om zo tot een filmwereld te komen die veel vuriger is dan vaak gemakkelijkheidshalve wordt aangenomen.

They Live by Night (Nicholas Ray, 1948)

NICHOLAS RAY

In een recensie in Cahiers du Cinéma van Nicholas Ray’s Bitter Victory (1958) kon Jean-Luc Godard zich er niet van weerhouden uit te roepen: “The cinema is Nicholas Ray!” De appreciatie die de jonge honden van de ophanden zijnde nouvelle vague voor Ray ervoeren, leek eindeloos; ze zagen in hem een poëet van het moderne (Amerikaanse) leven. Ray is bij uitstek de cineast van de photogénie, het uniek filmische moment dat onze verbeelding meevoert voorbij wat we eenvoudigweg zien, en — meer dan in de mise-en-scène — vervat zit in een oogopslag, een schijnbaar achteloze beweging, een aanraking. Contact en intimiteit zijn van primordiaal belang voor Ray, zowel op persoonlijk als (inter-)cultureel vlak. ZFC 2021 belicht hoe Ray 30 jaar lang op zoek ging naar een balans, zowel op persoonlijk, professioneel, thematisch als vormelijk vlak, naar de juiste manier om een houding, een gelaatsuitdrukking, een stem en een camerastandpunt samen te brengen om zo tot een gemeenschappelijke en tegelijkertijd zeer persoonlijke, soms autobiografische, cinema te komen.

PRAKTISCH

Hou deze website, onze sociale media en de nieuwsbrief in de gaten voor meer praktisch nieuws.

SUMMER FILM SCHOOL 2021

Once again, the Summer Film School offers more than fifteen talks by internationally renowned experts and twenty screenings of recent digital restorations and rare 35mm prints from the extensive collection of the Royal Belgian Film Archive (CINEMATEK).

Filmmakers have thousands of secrets, the SUMMER FILM SCHOOL lets you in on them!

CINEMA ON FIRE: THE IMPURE FILMS OF MARGUERITE DURAS AND JACQUES RIVETTE

Marguerite Duras’ and Jacques Rivette’s most important work is sandwiched between two moments in French film history that were emulated worldwide: the nouvelle vague of the 1960s on the one hand, and the cinéma du look of the 1980s on the other. The oeuvre Duras and Rivette put together in the 1970s is therefore a very special and little-explored chapter in (French) film history. Both filmmakers’ work was characterized by a paradox that is typical of the period: their films wanted to be art and at the same time anti-art (anti-establishment, anti-bourgeois).  ZFC 2021 celebrates the extremely innovative way in which Duras and Rivette rethought and reshaped the legacy of their predecessors while also introducing completely new ideas about the symbiosis between literature, theatre and cinema in order to create a body of work that is much more passionate than is often conveniently assumed.

NICHOLAS RAY

In a review in Cahiers du Cinéma of Nicholas Ray’s Bitter Victory (1958), Jean-Luc Godard could not stop himself from exclaiming: “The cinema is Nicholas Ray!” The appreciation that the soon-to-be protagonists of the impending nouvelle vague felt for Ray seemed endless; they saw in him a poet of modern (American) life. Ray is pre-eminently the cinematographer of photogénie, the unique cinematic moment that carries our imagination beyond what we simply see, and — more than in mise-en-scène — is contained in a glance, a seemingly careless movement, a touch. Contact and intimacy are of paramount importance to Ray, both personally and (inter)culturally. ZFC 2021 highlights how, for 30 years, Ray searched for balance — on a personal, professional, thematic and formal level — and for the right way to bring together poses,  facial expressions, voices and  camera angles to create a shared and at the same time very personal, sometimes autobiographical, cinema.

PRACTICAL INFO

Keep an eye on this website, our social media and the newsletter, for more news on the practical side of things.